دلُم شاحِن شده از غصه اِمشو باز دلتنگُم

نِکِرده سی مو لطفی آسمون مو پِی زمین جنگم

شده غِلِگ ری مو بار تموم غصه ها یک جا

پریشون حال و درمُنده غریب و بی کس و مَنگم

نیسی چاهی که سر داخل کُنُم توش درد دل گویم

خدایا مِی مو چوغُم، آهنم، پولاد یا سنگم

از ای بی مهری و نا مردمی هر چی بگم بس نی

تِکُنده مثل زینی سی مو هم پیشُم و هم پَنگم

نیسی دونِی خوشی تو کَپِه ی دل تا کنم سُوزِش

پِلاسیده دل وامونده و هم چهره و رنگم

((خلیلو)) میگه تا لُنگم تِرن نِصبِ کُمُم سیرن

همش تو فکر دریا و تشاله رفتن و گنگم

پی نوشت:

1.شاحن : پر شده

2.غلگ : زیاد شدن

3.چوغ : چوب

4.زینی : اسم نوعی از درخت نخل

5.تشاله : نوعی لنج باربری