![]() |
![]() |
|
|
با سلام خدمت همه ی ادب دوستان همانطور که قبلا" قول داده بودم از بزرگان شعر محلی استان نمونه هایی در وبلاگم منتشر کنم و پس از انتشار شعر زیبای "اسپیک" از استاد کمالی که مورد توجه بسیاری از دوستان قرار گرفت این بار نوبت رسیده به یکی دیگر از بزرگان این عرصه دوست بسیارعزیزوصمیمیم جناب استاد "ایرج شمسی زاده" که معرف حضور همه ی شاعران و ادب دوستان میباشد هر چند که مشکل بود که از میان این همه آثار زیبای استاد یکی را انتخاب کنم اما دل را به دریا زدم و شعر زیبای "خر" را انتخاب کرده وشما عزیزان را دعوت می کنم که این اثر زیبا را قرائت بفرمائید ضمن اینکه شعرخود را که از سراخلاص و ارادت برای ایشان سروده ام تقدیمشان می کنم.
من میروم میانبر از راه دل پیاده همچون مرید مخلص در راه او فتاده چون او ادیب ماهر از مادری نزاده ای دل کجا بیابی شاعر چو "شمسی زاده" با لحن طنز و شوخش بی غش و بی افاده بر آسمان فرهنگ مه بر جبین نهاده در وصف شعر "ایرج" "تمهید" پاک و ساده سرخوش و مست و شاد است انگار خورده باده
خر
بُلکمی ریشه اش درآیه آخِر آدم خر خراوی هر چقه کِردن نصیحت روزِ روز بیشتر خراوی هر کسی دیندی دل افتاد گرده ی خر داخل گل افتاد پُی دل افتاد که ول افتاد سی خاطر دل ور خراوی تا خر دجّال اومَه مفت خَرده حال اومَه گندم پاچال اومَه جلدی کرّه ی خر خراوی دعوت خر نه سی خِشی بی روز اول سی اُو کشی بی بس که او خر لِشی بی کردیم ریش ضرر خراوی گفتُم خر دراز گوشه او سرش بی عقل و هوشه که و جُوش پُر کلوشه هم کوره هم کر خراوی ما سی خر آخره بسیم دسِ سینه تِیش نشسیم گفتیم وعشق تو مسیم تا که سیمون سر خراوی خر که اُو خَرد فیکه دادیم تِروه وا جو تیش نهادیم لارشِ خوب خارنادیم بعدش آوی شر خراوی خر که جو دی نیخره که ایخره ده بافه تا ته نیر وا برداله سر چَه وختی که یکسر خراوی خر آوی چی دار و دارا نکه پی کسی مدارا وُنش آوی عمبر نثارا صاحب عمبر خراوی آخر که مکر و حیله خر گا مِن یه طویله زنده یاوی شیله پیله هرکی بی بختر خراوی خر گاه پی یه چو رُندن پاکشه تو چالل چُپُندن یاسین تو گوشِلشون خوندن گفتن ای کافر خراوی پاک شیر خر خرده بیدن پرده ی شرم درده بیدن همش تن پرورده بیدن هر کی دا عرعر خراوی خار زیر دیم خر نهادن همشون ور ریقه دادن پالدیمه بخشاندن وختی شیر نر خراوی عاقبت دم جاش چُوسی خر که سیری خَرد و خُوسی مرگ خر سی سگ عروسی ایابو ای شاعر خراوی
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه دوازدهم اسفند 1387ساعت 14:10 توسط خلیل تمهید |
|
|
حرف تو ری کمّه ی دِریا او روزا یادِمِن هر چی سیم گفتی تو از عشقت به وَالله یادِمِن کم سی مو گفتی که عشقت پُی دلُم خورده گِرن؟ مو هَمِی او عشوه کِردن ها و نازا یادِمِن وختی که کِر می شدی پشت جِهازایِ لِهام دو زدَن ری چیت دِریا ردِّ پاها یادِمِن هَمّیِ پنشمبِدا وختی می رفتی "شیخ حسن" چادر و مقنی قشنگِت او دعاها یادِمِن کِلّه می بَسّی ری تختِت مثل حوری یا پری از پِسِش سیلُم می کِردی مو او سیلا یادِمِن شُو تُوِسون وختِ شرجی موقعِ نم رختِنا بُنگ شروه سر می دادی او نواها یادِمِن عاشقُم کِردی وُ تو غُبّه چُکُندی گسل مو داد و فریاد غریبیم بین موجا یادمن وختی از پیشُم می رفتی دل تو سینم مرده بی مردن دل تا ابد پُی اشک غم ها یادِمِن تو خرابِی دل نمونده هیچ جایی سی خوشی پاک خوشی ها رفته یادُم نا خوشی ها یادِمِن با ((خلیلو)) عهد و پیمونِت شِکوندی بی وفا تا که زِندَم تا که دنیا باشه بر جا یادِمِن
پ.ن وَالله:وَلا:قسم به خدا گرن:گره جهازا:لنج ها لهام:به پهلو خوابیده در جزر دریا چیت:ماسه پنشمبدا:پنج شنبه ها شیخ حسن:یکی از علمای بزرگ شیعه و از مبارزین با استعمارانگلیس مقنی:روسری (مقنعه) کلّه:پشه بند سیلا:نگاه ها شو توسون:شب های تابستان بنگ:بانگ غبّه:قسمت عمیق دریا چُکُندی گسل مو:رها کردی طناب پیوندم را
|
|
+ نوشته شده در
جمعه دوم اسفند 1387ساعت 17:17 توسط خلیل تمهید |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
سلام
من خلیل تمهید هستم شاعر بوشهری و علاقه مند به اشعار بزرگانی همچون ایرج شمسی زاده فرج الله کمالی سید طالب هاشمی و حاج علی مرادی و... سعی می کنم که در این وبلاگ ضمن انتشار اشعار خود به معرفی و ثبت آثار مورد علاقه ام هم بپردازم. |
| نوشته های پیشین |
|
مرداد 1388 فروردین 1388 اسفند 1387 بهمن 1387 دی 1387 آذر 1387 |
| پیوندها |
|
تمرین مدارا وبلاگ شعر رامشیر دریا طعم انار می دهد سنگ خاکی ، دل سنگی ساز غم |
|
RSS
|