| تبليغات | X |
روشنی بخش دل وسفره افطارکماچ
چون پدیدارشودنیم رخ ماه صیام
مینمایدرخ خوش چهر ه به انظار کماچ
نان خوشمزه بوشهری شیرین شکرین
هست پیرامن او صحبت بسیار کماچ
گرده وبلبل وسنگک ودوصدنان دگر
گر بودخوشمزه گویندکه انگار کماچ
کیک فنجونی یزد ی و کلمپه ی کرمان
درحضورتوخجل مانده به بازار کماچ
وقت افطارکه گسترده شودسفره ما
می زدایدزرخت زردی وزنگار کماچ
شکرایزدکه همه عمرسلامت باشیم
گرچه شدباب دل سالم وبیمارکماچ
بین که ازشرم رخش یوخه دوصدتاگشته
لیک اماهمه جاگشته پدیدارکماچ
نیک دانی که چه پیمان شکنان بسیارند
تا ابد با تو فقط در همه جا یار کماچ
خامه گر ناز کند بر سر شیرینی تر
مسقطی جان بدهد در ره دلدار کماچ
قدمتش گر چه بود بیش دو صد سال ولی
باز مانده است دلا با تو وفادار کماچ
هیچ بهتر نبود تحفه از این شهر ودیار
گر از این سو گذری یک نه که صد بار کماچ
این قصیده بسرودم ز سر شوق که تا
بعد از این ما همه باشیم طرفدار کماچ
توضیح
کماچ نوعی نان حجمیست که کنجد وشکر بر روی ان
میریزند بسیار خوشمزه است به خصوص در ماه مبارک
رمضان بسیار مورد پسند روزه داران میباشد واستقبال
زیادی از ان میکنند÷
ماه رمضان است به میخانه نرو
بی شله ی زرد وبی حلیم خانه نرو
تا هست کماچ گرمه باشیروشکر
جاناتوسراغ جام وپیمانه نرو
.............................................................................................
جز صدی خوش کر شدم هیچی نمیفهمم صدا
جاش انداخته تو دالون دراز فکر مو
خوش نمیفهمه که عمری پی دلم کرده چه ها
ای شدم خیس از نم و شر جیش تو ای سالای سال
زیر جنگ افتوش ظلال بسم از صفا
هر چی خوردم خین دل عاشق وعاشقتر شدم
از دسش باور کنین هیچی ندیدم جز جفا
دل شده دریا وعشقم مثل جلبوتی ری او
سمری میره بدون گسل و میداف و شرا
گاه دبر میره گه عرض گهی سینه به موج
مثل سایه پی مونن از مو نمیگرده جدا
خوف کردم از دسش دل ناگرون کارشم
کشتتم از بس که هی سیم کرده امرو وصبا
حرف اخر سیم نمیگه مردم از دسش خدا
اخ که میترسم(خلیلو) بیله ری چالی سیا
پانوشت ها.
فغون. فغان
صدی. صدای
ظل لال. سایه بان
جلبوتی. قایقی
سم مری. حرکت شناوربدون هدایت برروی جریان اب
میداف. پارو
شرا. شراع بادبان
دب بر. حرکت شناوردرحالت پشت به باد
عر رض. هنگامی که مسیرحرکت شناورطوری باشدکه امواج به عرض ان برخوردکند
سینه به موج. حرکت شناوربرخلاف مسیرموج دراین صورت موجهابه سینه شناوربرخو.ردمیکنند
گسل. طنابی که باان شناوررامی بندند
چالی سیاه. گودالی که براثر روشن کردن اتش دران سیاه شده باشد این مثالی است برای کسی
که همه چیزش راازدست میدهد میگویند فلانی برچاله ی سیاه نشسته.
جنگ افتو.حرارت افتاب .
.............................................................................................
از غم (زهرا) عزیز خوبتر از جان گریست
او که عمری بود مداح نبی و اهل بیت
سالها در ماتم سالار مظلومان گریست
ان که سودا کرده بد شادی دنیا باغم
ال پیغمبر حسین و زینب نالان گریست
با فروغ شمع جان در حسرت پروانه ها
چون اسیری سالها در بند این زندان گریست
اسما ن بغضش فرو اوردبی تاب از غمش
چون عروس شوی مرده در حنا بندان گریست
عاشق دل خسته تا رویش چنین از ما گرفت
از برایش صد دل شیدا چنان اسان گریست
همچو ققنوس از میان اتش دنیا زغم
درمیان خاک واتش چون سبک بالان گریست
تیر هجران (محمد) گرچه بر جانش نشست
لیک او از بهر صد ها قاسم دوران گریست
گر چه بس رنج ومحن از عالم فانی کشید
خنده همچون جان به لب بود و ولی پنهان گریست
گر چه دارد در دلش صدها هزاران غم (خلیل )
لیک او از بهر (زهرا)همچو نی نالان گریست
محمد شهرابی فراهانی خواهر زاده ی عزیزم که در سال هشتاد شش در تهران به شهادت رسید
روحش شاد.
9
.............................................................................................
لابد عوض مغز سرش پاره بلوکه
هر کی مث مُو ایسو طرفدارِ بلوکه
دل مث سِمِنت* آویده ، جون عینِ بتونه
مِن پاک سرو پرتاکِ مُو آثار بلوکه
دَم آل مُتِر آل و گُلَه بَهسن بسکی
مَی یاوه بگی یاکُنی همکار بلوکه ؟!
قیل گونیَ کَی یاوه بگی دهسَِ گرونی
گُل منگلیه یاکُ سی زِر کار بلوکه
ایگن که سر ِ پُل "سویره " برَه جَلدی
پی روخونه کارگای که بسیار بلوکه
بسکی مِنِ فگرُم ، خُمَ خُم یولا ایپهرُم
ایگُم نه کسی بو که خَوَردارِ بلوکه
آغَی مشدی زادیه وُ اهل "هلیله"
پی کامپرسینش که چکار *بلوکه
اومَه وَه برازگون بدوین سیش کنین قیلون
افغانیَلَم باشه که سربار بلوکه
اُسّام که تِرکِ هَلَلو *اهل میانه ی
تَحل* ایکنه مِن ریشَ که خیندارِ بلوکه
شهرداریَ گفتم بدینُم چن تا سِمِنتی
گفتن که سمنتَل همه سی کار بلوکه
آغای مهندس که وَ "دَرْوَی" قدم آورد
پاش ری سر ما بو که طرفدار بلوکه
زَنگَل بدوین چاس کنین ، شومَ بسازین
خَشتر بپزین هر کی که غمخوار بلوکه
دین و دل و دوسی همه واویده بلوکی
حیرون و شمالم همه سرکار بلوکه
"لیراوی " بلوکه ، "حیاتداوید " بلوکه
"زَیره " یه بلوکه دَیِه * ، "شمکاره" بلوکه
ناتَر* مُنَ گفتن که هوادار "فلان"ی
ایسو *همه ایگن که طرفدار بلوکه
القصه که سی "ایرجو" قحط آویده همه ی چی
الحق سر خالی ش سزاوار بلوکه
پ.ن.تقدیم به دوستداران استاد ایرج شمسی زاده.
.............................................................................................
او كه از بار فراقت درب و داغونن مونم
آه سينه ش تو بهارا هم تووسونن مونم
او كه قلاب خيالش پشت سيلي شيرّن
گير دوم عشق تو چال زنخدونن مونم
او كه تو خورجين سينه ش غير مهر تو نبي
دس و پا تو كنده و زنجيل و زندونن مونم
او كه آربيز دلش دائم مي بي زه درد وغم
باز مسّن از شراب ريت غزلخونن مونم
سي نكردي تا بيبيني اي كه از گرماي عشق
صورتش سرخن و اَنُو نار خندونن مونم
مي سُوونه كشك غم نازت تو اَنجاني دلم
بي سرانجومي كه زير تیر بارونن مونم
اي جهازي كه زده ليمر شي خاصه كرده در
مي خوره موج مطاف و گير طيفونن مونم
هر كجا ديدي كسي كنج و كوار خلوتي
دح دو و گيچ كسل يا كه پريشونن مونم
خوب سيلش كن كه بشناسيش چكارن و كی ين
اي " خليلو "كه ميگن دنگن و مجنونن مونم
.............................................................................................
عاشق و کشته یه عمری بی اجازه ی تو مونم
مسّ او چیش قشنگ و لب غلبی تو مونم
انتظار تو مونم هر رو پسین گه تو تیو
بین صد قافله دل داده ی رسوی تو مونم
چوکیلی بازی نکن پی چیش و ابروت دیگه سیم
که اسیر و مُسّر عشوه و غمزه ی تو مونم
گل بیگیر شدّه چنن وختی گل ری تو هسی
که تو هف سنگ همیشه طالب شدّه ی تو مونم
خیط و قلاب نسون بهر هداک دل مو
که تو گرگورم و دیونی شیدی تو مونم
صد کشه گفتم و بازم یه کشی دیگه میگم
تا قیومت ای ((خلیلو )) میگه لی وی تو مونم
.............................................................................................
نشسه تو دلم سي سال غم پی كوله بار امشو
كنم صدها هزارون گله اي از ملك دار امشو
نديدم مو جووني و نبردم لذت از عمرم
نكرده سي مو فرقي باز امسالم زپار امشو
چقه بالا كنم دس تمنا پيش تو يا رب
نخونده جاي جغد سيم قمري و بلبل هزار امشو
گل سرخي نديدم تو خزون دل به عمر خوم
همه ش چيش انتظارم كي بيايه سيم بهار امشو
نمي فهمم چمن فل فاليُم حالم غريبن سيم
مثيكه رفته زيرناخونم خار كُنار امشو
مي فهمم رنج و درد و غصه مال منه تنا ني
نه بالِي خوم غم مردم چه خوردم بي شمار امشو
چقه بايد ببينم ناكو و ناجور از اي عالم
بكش سي مو كه از دنيا برم همچون غبار امشو
ندارم دلخوشي هيچي جهان گشته چو زندونم
قِدُم كرده هلال از درد و مُچه از فشار امشو
همه ديوا نقاب ادمي بر چهره و مسّن
نديدم يار خوش سيما شدم ازنو خمار امشو
ندارم طاقت سختي خدايا رس به فريادم
لِوَرده اسغون پا و دسُم زير بار امشو
نه كم داره(( كمالي )) هم تو دل درد و غم و غصه
بنالم سي او هم هر دم از اين قلب فگار امشو
خليلو هيچ دلش خوش ني از اي چند روزه ي زنده ي
همه ش پُش بلگ زدن سيش همه باخته ري قمار امشو
.............................................................................................
نو بهار است در آن کوش که خوش دل باشی
شو و روز جون بکنی باز کوکا ول باشی
من نگویم که کنون با که نشین و چه بنوش
که تو خوت عاشق فانتا و فلافل باشی
چنگ در پرده همی می دهدت پند ولی
وضِت آن روز بود خوش که شاغل باشی
نقد عمرت ببرد غصه ی دنیا به گزاف
گر که دنبال کتیرا و مد و ژل باشی
گرچه راهیست پراز بیم ز ما تا بر دوست
چه خوشن گاز بیدی داخل تونل باشی
در چمن هر ورقی دفتر حال دگر است
اگر از قسّ و بدهکاری تو غافل باشی
حافظا گر مدد از بخت بلندت باشد
صاحب کانه موتور یا که یه سیکل باشی
.............................................................................................
با سلام خدمت همه ی ادب دوستان همانطور که قبلا" قول داده بودم از بزرگان شعر محلی استان نمونه هایی در وبلاگم منتشر کنم و پس از انتشار شعر زیبای "اسپیک" از استاد کمالی که مورد توجه بسیاری از دوستان قرار گرفت این بار نوبت رسیده به یکی دیگر از بزرگان این عرصه دوست بسیارعزیزوصمیمیم جناب استاد "ایرج شمسی زاده" که معرف حضور همه ی شاعران و ادب دوستان میباشد هر چند که مشکل بود که از میان این همه آثار زیبای استاد یکی را انتخاب کنم اما دل را به دریا زدم و شعر زیبای "خر" را انتخاب کرده وشما عزیزان را دعوت می کنم که این اثر زیبا را قرائت بفرمائید ضمن اینکه شعرخود را که از سراخلاص و ارادت برای ایشان سروده ام تقدیمشان می کنم.
من میروم میانبر از راه دل پیاده
همچون مرید مخلص در راه او فتاده
چون او ادیب ماهر از مادری نزاده
ای دل کجا بیابی شاعر چو "شمسی زاده"
با لحن طنز و شوخش بی غش و بی افاده
بر آسمان فرهنگ مه بر جبین نهاده
در وصف شعر "ایرج" "تمهید" پاک و ساده
سرخوش و مست و شاد است انگار خورده باده
خر
بُلکمی ریشه اش درآیه آخِر آدم خر خراوی
هر چقه کِردن نصیحت روزِ روز بیشتر خراوی
هر کسی دیندی دل افتاد گرده ی خر داخل گل افتاد
پُی دل افتاد که ول افتاد سی خاطر دل ور خراوی
تا خر دجّال اومَه مفت خَرده حال اومَه
گندم پاچال اومَه جلدی کرّه ی خر خراوی
دعوت خر نه سی خِشی بی روز اول سی اُو کشی بی
بس که او خر لِشی بی کردیم ریش ضرر خراوی
گفتُم خر دراز گوشه او سرش بی عقل و هوشه
که و جُوش پُر کلوشه هم کوره هم کر خراوی
ما سی خر آخره بسیم دسِ سینه تِیش نشسیم
گفتیم وعشق تو مسیم تا که سیمون سر خراوی
خر که اُو خَرد فیکه دادیم تِروه وا جو تیش نهادیم
لارشِ خوب خارنادیم بعدش آوی شر خراوی
خر که جو دی نیخره که ایخره ده بافه تا ته
نیر وا برداله سر چَه وختی که یکسر خراوی
خر آوی چی دار و دارا نکه پی کسی مدارا
وُنش آوی عمبر نثارا صاحب عمبر خراوی
آخر که مکر و حیله خر گا مِن یه طویله
زنده یاوی شیله پیله هرکی بی بختر خراوی
خر گاه پی یه چو رُندن پاکشه تو چالل چُپُندن
یاسین تو گوشِلشون خوندن گفتن ای کافر خراوی
پاک شیر خر خرده بیدن پرده ی شرم درده بیدن
همش تن پرورده بیدن هر کی دا عرعر خراوی
خار زیر دیم خر نهادن همشون ور ریقه دادن
پالدیمه بخشاندن وختی شیر نر خراوی
عاقبت دم جاش چُوسی خر که سیری خَرد و خُوسی
مرگ خر سی سگ عروسی ایابو ای شاعر خراوی
.............................................................................................
حرف تو ری کمّه ی دِریا او روزا یادِمِن
هر چی سیم گفتی تو از عشقت به وَالله یادِمِن
کم سی مو گفتی که عشقت پُی دلُم خورده گِرن؟
مو هَمِی او عشوه کِردن ها و نازا یادِمِن
وختی که کِر می شدی پشت جِهازایِ لِهام
دو زدَن ری چیت دِریا ردِّ پاها یادِمِن
هَمّیِ پنشمبِدا وختی می رفتی "شیخ حسن"
چادر و مقنی قشنگِت او دعاها یادِمِن
کِلّه می بَسّی ری تختِت مثل حوری یا پری
از پِسِش سیلُم می کِردی مو او سیلا یادِمِن
شُو تُوِسون وختِ شرجی موقعِ نم رختِنا
بُنگ شروه سر می دادی او نواها یادِمِن
عاشقُم کِردی وُ تو غُبّه چُکُندی گسل مو
داد و فریاد غریبیم بین موجا یادمن
وختی از پیشُم می رفتی دل تو سینم مرده بی
مردن دل تا ابد پُی اشک غم ها یادِمِن
تو خرابِی دل نمونده هیچ جایی سی خوشی
پاک خوشی ها رفته یادُم نا خوشی ها یادِمِن
با ((خلیلو)) عهد و پیمونِت شِکوندی بی وفا
تا که زِندَم تا که دنیا باشه بر جا یادِمِن
پ.ن
وَالله:وَلا:قسم به خدا
گرن:گره
جهازا:لنج ها
لهام:به پهلو خوابیده در جزر دریا
چیت:ماسه
پنشمبدا:پنج شنبه ها
شیخ حسن:یکی از علمای بزرگ شیعه و از مبارزین با استعمارانگلیس
مقنی:روسری (مقنعه)
کلّه:پشه بند
سیلا:نگاه ها
شو توسون:شب های تابستان
بنگ:بانگ
غبّه:قسمت عمیق دریا
چُکُندی گسل مو:رها کردی طناب پیوندم را
.............................................................................................
سلام
من خلیل تمهید هستم
شاعر بوشهری و
علاقه مند به اشعار بزرگانی
همچون ایرج شمسی زاده
فرج الله کمالی
سید طالب هاشمی
و حاج علی مرادی و...
سعی می کنم که در این وبلاگ
ضمن انتشار اشعار خود
به معرفی و ثبت آثار
مورد علاقه ام
هم بپردازم.
